Bebeğin yüz ve mimikleri bebek yüzü.Çocuklarda en ziyade ilk yaşlarda konuşma yerine geçen, yani meramını anlatma vasıtası olan mimiğin önemi pek büyüktür. Çocuğun sıhhati, zekâsı, hastalığı hakkında bir fikir edinebilmek; çok defa yüzün göstereceği halin incelenmesi ile kabil olabilir.
Çocuklarda mimik taklid ile husule gelmez. Doğuştan reflekslere dayanır, önce bu refleksler beyne bağlı değildir. Ancak yavaş yavaş ilk yaş içinde beynin inhibitör tesiri altına girerler, yani yeni doğan çocuklar gülmezler. Bunların memnuniyeti yalnız memnun olmadığını gösteren hareketlerin yokluğu ile anlaşılır. Hemen doğumdan sonra memnun olmazsa bunu huysuzluk ve bağırma ile belli eder. Biraz daha yaşlıca süt çocuklarındaki memnuniyetsizlik ise, çok defa muayyen bazı mimik iie anlaşılır. Meselâ: alınları ufkî olarak kırışır, ağız köşeleri aşağıya doğru iner ve alt dudak bükülür. İlk hakikî ve göze çarpan gülümseme birinci ayın sonundan evvel görülmez. Süt çocukları gülerken ağızlarını çok açarlar, yani kâhillere nazaran başka bir mimik gösterirler.
Süt çocuğunun memnun olması sıhhat durumuna bağlıdır. Sıhhatte olduğu günlerde süt çocuğunun tenbihlerle sükûnetini bozmak kolay değildir. Buna mukabil hastalık zamanında yatağına yaklaşmak gibi şeyler hemen ağlamasını ve mimiğin değişmesini mucip olur.



Çocuklarda daimî bir mimik yoktur. Fizyonomi; ancak hayat ilerledikçe istenilen mimiğin sabitleşmesi ve bir dereceye kadar yağ dokusunun kaybolması ile meydana çıkar.
Bîr çok hastalıklarda fizyonomi emniyetle teşhis imkânını verir. Meselâ athyreose, mongolisme, hydrocephalie vs. de olduğu gibi.