Bebek insan yavrusunun ilk doğduğu günden itibaren biberonla beslendiği veya meme emdiği zamanlarda verilen isimdir.Bebekler özel bakıma gerek duyan, istek ve şikayetlerini ancak ağlıyarak, bacak ve kol hareketleri ile belli etmeğe çalışan süt çocuklarıdır.
Başlıca sorunları beslenme ve büyümedir. Dışkılama bozuklukları, acıkma, gazlanma ve karın ağrıları devamlı ağlamalara sebep olurlar.
Bebeklerin büyümesinde anne sütü gelecekteki sağlıkları ve hastalıklardan korunmaları bakımından çok önemlidir. Bebekler en aşağı 6 ay anne sütü almalıdırlar. 11 aydan fazla emzirme de gereksizdir.
Bebekleri aşın nişastalı, pirinç unlu mamalarla besleyip şişman hale getirmek de çocuğun gelişmesi bakımından zararlıdır. Dördüncü aydan itibaren yumurta, meyva suyu gibi maddeler beslenmeye eklenmelidir. Onbirinci aydan itibaren de bebek büyümüş, artık büyüklerin sofralarına gelmeye hak kazanmış demektir.
Bebeklere 6 aydan itibaren yemek suları, sebze çorbaları, köfte ve ezilmiş tavuk eti gibi gıdalar da beslenmeye katılmalıdır.
Bebeklerin en önemli problemlerinden biri de mamaların iyi seçilmesidir. Bazı bebekler, özellikle ilk aylarda yağlı mamaları sindiremediklerinden ishale yakalanırlar. Bunlara yarı yağlı veya yağsız, tarihi geçmemiş mamaları vermekte dikkatli olmak gerekir.
Altıncı aydan itibaren bebeklerin aşıları da çok önemlidir. Çiçek, çocuk felci, doğar doğmaz tüberküloz aşıları unutulmamalıdır.