Kronik glomerulonefritin sonu

sebebine

özellikle yüksek tansiyon ve idrarda protein kaybı olmak üzere ortaya çıkan sorunların şiddetine bağlıdır.
Mesangial proliferatif glomerulonefrit böbrek yetmezliğinin son safhasına gidebilir de gitmeyebilir de. Eğer gidecekse

bu

teşhisten sonraki 10 sene
içinde olur. Eğer idrara protein sızması kontrol edilebilirse

kronik böbrek bozukluğu önlenebilir. Ancak eğer ilaçlara cevap alınmazsa ve nefrotik sendrom devam ederse

genellikle bu vaka son safhaya böbrek yetmezliğine kadar ilerler. Fokal ve segmental glomerulosklerozi olan çocuklarda arada sırada hastalığın birden bire yol olduğu görülür. Yetişkinlerdeyse bu pek olmaz. Her ne kadar süresi değişebilse de

yetişkinlerde ve çocuklarda böbrek faaliyetleri gitgide azalır. İdrarında çok protein olanlar teşhisten sonraki aylar içinde son safhaya varabilirler. Fokal ve segmental glomerulosklerozu olanların % 50'sinde son safhada böbrek yetmezliği gelişir.
Membranöz glomerulonefritin birden iyileşmesi çocuklar arasında yaygındır fakat yetişkinlerin ancak % 20 - 25'inde bu durum görülür. Sadece kısmi iyileşme olanlar bile genellikle böbrek hastalığının son safhasına varmaz. Vardığında da böbrek yetmezliği teşhisten sonraki birkaç yıl içinde görülür. Membranöz (zara bağlı) glomerulonefriti olanların % 40'ı teşhisten sonraki 10 yıl içinde diyaliz (suni böbrek) veya böbrek nakli gerektirir.
IgA neofropati ilerlerse bile genellikle ağır ilerler. Yüksek tansiyonlu

idrarlarında çok miktarda protein

kanlarında aşırı üre olanlar

orta derecede hasta olanlardan daha kötü durumdadırlar. Hastaların dörtte birinde son safhada böbrek yetmezliği teşhisten 25 yıl sonra olur.
Yüksek tansiyonun (Hipertansion) kontrol altında tutulması diabetik nefropatide böbrek yetmezliğinin ilerlemesini geciktirebilir. Böylece diyalize ve nakile daha sonraki bir tarihte gerek duyulur. Kandaki şeker yoğunluğunun iyi kontrol edilmesi de yararlıdır. Böbrek yetmezliği başlarsa

bir nefrologla dializ ve böbrek nakil konularında görüşmek ve önerilerini almak önemlidir.
Lupus erythematosusa bağlanan bazı glomerular sakatlıklar vardır. Bazıları - örneğin "minimal lupus glomerular lesion" ve "mesangial lupus glomerulonefrit" - genellikle böbreğe önemli bir zarar ver-mezler. Diğerleri - örneğin "diffüze proliferati lupus glomerulonefrit" ve "membranöz lupus glomerulo-nefrit" son safhada böbrek yetmezliği yapabilir. Ancak yeni tedavi yöntemleri bu vakaları azaltmıştır. Hastalığın daha hafif türüne yakalanmış olanlar en az 10 yıl yaşayabilir.
Henoch Schönlein purpurası olan çocuklarda ilerleyen böbrek hastalığı yoktur. Ancak idrar yollarıyla ilgili anormallikler devamlı olursa böbreğin çalışması gitgide kötüleşebilir.
TEDAVİ
Kronik glomerulonefritiniz varsa tedavi ortaya çıkan belirtilere yönelecektir. Yüksek tansiyonunuz için ilaç ile proteini ve fosfatı az

zedelenmiş böbreğinize uyan bir diyet (beslenme) verilecektir. Bazılarında glomerular sakatlıklar kortikosteroidlerle tedavi edilir. Bazılarında bu ilaç netice vermez.
Böbreğin çalışması sağlığı koruyamaz seviyeye düşerse dializ veya böbrek nakli düşünülebilir