Okul fobisi ya da okulu reddetme, iyileşmesi gerekirken gitgide kötüleşen bir endişe ve fiziksel belirtilerle kendini belli eder. Okul otobüsü gider gitmez kaybolacak bir karın ağrısı ya da başağrısı değildir. Okul fobisinde çocuğu şikâyetini açıklayacak hiçbir fiziksel neden yoktur.
Okul fobisi gerçekte okula karşı duyulan bir korku değil ama ebeveynlerden ayrılma korkusudur. Çocuğunuz muhtemelen arkadaşının evinde uyumak
istemeyecektir. Daha büyük bir çocuk ise muhtemelen okuldaki belirgin bir şeyden bir kabadayıdan ya da yeni bir sınıftan vb. korkacaktır. Okul fobisinden farklı olan bu korkular rasyoneldir.
Okul fobisi, çocuğun kontrol edemeyeceği bir durum için kabul edilir ve tahmin edilir bir acıyı yerleştirmek suretiyle ezici strese bir tepki verme şeklidir. Bazen bozukluğa, bir ebeveynin ölümü ya da hastalığı, boşanma ya da ortaokula veya liseye girmek gibi (buralarda çok çeşitli öğretmenler, dersler ve arkadaşlar vardır) olaylar yol açar. Bu rahatsızlık kalıtımsal görünmektedir ve ilkokullarda yaygındır. Okul fobisi kız ve erkek çocuklarını eşit şekilde etkiler.
BELİRTİLER
Okula gitmeyi reddetme.
Başlangıç gününden bir gün önce ya da okul sabahında karın ağrısı bazen de ateş.
Hastalık bir iki gün sonra yokolacağına devam eder ya da kötüleşir.
Acının hiçbir fiziksel nedeni yoktur.
TEDAVİ
Okuldan kaçtığı için çocuğa sempati göstermek ya da terbiye etmeye çalışmak sadece fiziksel belirtileri muhtemelen zorlamak olacaktır.
Anaokulunda ve ilkokulun ilk sınıflarında okula devam etme fikri benimsenir ve çocuğa da destek olunursa bu sorun genellikle kolayca çözülecektir. Ebeveynler ile yeni öğrenci olmuş çocuk arasında yakın işbirliği şarttır. Eğer sorun daha büyük bir çocukta ortaya çıkarsa bir pedagogun görüş ve tedavisine başvurmak gereklidir.