TDV

Çocuğa verilen değer Eskiden çocuğa pek kıymet verilmezdi. Çocuk adeta lütfen himaye edilen bir mahlûk gibi telâkki edilirdi. Şefkat ve alâka cemiyet hayatına pek sokulamamış onun millî bir varlık olduğu anlaşılamamış gaye edinilmemiş ve çocuk sevgisi de f erdlerin hududunu pek aşamamıştı. Bittabi ferdlerin çocuk sevgisi mühim olmakla beraber cemiyetin yapacağı yardımlar da ihmal edilemiyecek kadar elzem ve büyüktür. Cemiyet doğrudan doğruya çocuklarla alâkadar bir çok müesseseler kurmakla beraber aile ocağında yaşamakta olan ve büyüdükçe sosyal hayatla münasebeti artan çocukların terbiye ve inkişafında çok büyük roller oynar.
Cumhuriyet inkilâbma gelinciye kadar çocuğa çocuk sağlığına karşı cemiyetin mecbur olduğu vazife ve yardımlardan kimsenin haberi yok gibi idi. Çünkü meydanda çocuğa ait yatılı bir iki müesseseden başka bir şey gözükmüyordu. Bu bakımsız çocukların yarının adamları olacağı istikbalin onların zayıf veya kuvvetli omuzlarına yükleneceği bunlarda yapılacak hataların milletin âtisinde tamiri kabul etmez yaralar açacağı hemen hiç te düşünülmüyor gibi idi. Son 29 sene içinde çocukların sağlık ve bakımına ait müesseseler terbiye ve irşat yuvaları annelere nasihat yerleri kreşler dispanserler hastahane vesaire açılması Cumhuriyetin yaptığı inkilâplar arasında çocuk ve anne sağlığına da ne büyük ehemmiyet verildiğine canlı birer misal teşkil ederler.
Çocuğa verilen ehemmiyet bir milletin medeniyet derecesiyle mepsuten mütenasiptir. Şu halde bu ehemmiyeti takdir etmek medeni bir millet için en büyük bir vazifedir. Sağlam çocuklar ana ve babaların medarı iftiharı olmakla beraber cemiyetler için de hayatî bir ehemmiyeti haizdirler. Çocuklarını düşünmeyen ve sevmeyen milletlerin istikballerinin karanlık olduğunu söylemek fazladır. O halde milletlerin istikbali çocukların oduğuna göre istikbali teşkil edecek yavurularm sağlam olmasına gayret etmek de milletlerin tabiî bir vazifesidir. Burada hükümetin büyük bir yardımı olmakla beraber en büyük hizmet yine anne ve babalara ve biz hekimlere düşer. Çocuk sevgisini yaymak onlara iyi bakımı temin etmek istikbalin onların olduğunu öğretmek nüfus siyasetinde mühim olan yaş piramidinin kaidesini genişletip sonraki yaşlarda yavaş yavaş daralmasına çalışmak yani nüfus bünyesinde geçen biyolojik olayları ifade eden bu yaş piramitlerindeki tezahürün normal bir şekilde gelişmesine yardım etmek en büyük vazifelerimizden biri olsa gerektir. Evsiz barksız bir nüfusun kıymetsizliği gibi gençliği bulunmayan bir milletin de değersiz olduğunu söylemeğe lüzum yoktur.