Genç yetişkinlik döneminde 20'lerin başından 40'ların başına veya ortasına erkekler ve kadınlar kritik kararlar almak ve seçimler yapmak durumundadırlar. Birçokları bir meslek edinir eşini seçer ve aile kurar. Bunun anlamı yaşam işine devam etmek için çocukluk ve gençlikte eğlenerek geçirilen boş zamandan vazgeçmek demektir. Birçok genç yetişkin için bu dönem yakın dostluğun ve izolasyonun (çevreden kopmanın) duygusal konuların başında geldiği dönemdir. Ruhsal bozukluklar dostluklardaki başarısızlığa karşı protestoyu veya duyulan acıyı yansıtır. Orta yetişkinlik dönemi orta yaş veya yaşamın ortası hayatın beşinci 10 yılında başlar ve psikolojik olarak konuşulduğunda kadınlarda erkeklerden daha erken görülür. Hayatın ortasında geri dönüp gidilmemiş yola bakmak geçmişteki başarıları ve başarısızlıkları tatminleri ve hayal kırıklıklarını gözden geçirmek ve onları gençlik hayalleri ve ilhamı içinde değerlendirmek normaldir. Çocuksuz kimse sahip olmuş olabileceği aileyle uzlaşabilir. Çocukları evden ayrılan aileler "boş yuva"yla yüz yüze gelirler. Erkekler mesleklerinin pekiştiğini görürler ve seks arzularının ve faaliyetlerinin azalmasından endişe duyarlar. Yaşamın ortasında hem kendi sınırlarımızı hem faniliğimizi fark ederiz.
Bu dönemde mali yükler sosyal ve mesleki roller hatta kronoloji nedeniyle yaşlılara ve çocuklara karşı mesuliyetler arasında kalan nesil olarak kendini kapana sıkışmış hissetmek yaygın olarak görülen bir husustur.
Bu durumla başa çıkabilmek için yaşamın yarısına gelmiş elan insanlar olumsuz duygulardan kaçmak veya onları bastırmak isterler. Bazen de dışa cemiyete dönerler ve diğer kimselere bir katkıda bulunmaya hazır olduklarını hissederler.