Fobi (Yunanca phobos: "korku" veya "kaçış" anlamında) hiçbir neden yokken bir cisimden örneğin sinek eylem veya olaydan örneğin kalabalıkta olmaktan çok büyük korku duymak. Bunun sonucunda korkulan cisim veya olaydan uzak durmak hiç karşılaşmamak isteği vardır.
Kişi fobisini bilmesine rağmen duygusal tepkisinden kurtulamaz ve her ne pahasına olursa olsun o cisimden kaçmaya çalışır.
BELİRTİLER
Hiçbir gerçek neden yokken belirli bir cisim eylem veya durumdan aşırı derecede korku Korkulan şeyden kaçmak için aşırı istek Korkunun nedensiz veya gerçek dışı olduğunu bile bile o "şeyden" kaçmak isteği Normal işlerini dahi yapamamak
TEŞHİS
Fobi hayatınızı etkilemiyorsa hastalık sayılmaz. Fakat bu korku yüzünden normal işlerinizi yapamaz duruma gelirseniz teşhis ve tedavisi şarttır.
Bir örnek agoraphobia denen halka açık yerlerde olmaktan korkma biçimindeki fobidir. Amerika'da 1 milyon kişi bu korkuyla yaşamaktadır ve bu sayının % 85'i kadındır. İlk sorunlar 18-35 yaşları arasında çıkar.
Çok sık görülen başka bir örnek de klostrofobidir. (Latince claustrum: kapalı yer) Bu kapalı ve kalabalık yerlerden korkmadır. Yükseklik korkusuna ise akrofobi (Yunanca akros: yüksek) denir.
Bu korkuların herkeste biraz görülmesi doğaldır. Fakat günlük yaşamı etkilemesi ve kişinin iş güç yapamaz olması durumunda doktora başvurulmalıdır. Kişinin korktuğu cisim veya olayla karşılaş-madan önce bununla karşılaşacağım endişesini yaşamasına da beklenti endişesi (anticipatory anxiety) denir.
TEDAVİ
Psikoterapi teorisine göre fobiler gerçek tehlikeye karşı tepkiler değil hastanın bilinçaltındaki bir korku veya kendi içindeki çelişkiler ve ikilemlerdir. Örneğin kişideki cinsel veya saldırı dürtülerinden korku dıştaki bir cisme örneğin yılana karşı bir korku olarak ortaya çıkmaktadır. Bu bir korunma mekanizmasıdır ve hedef değiştirme olarak tanımlanır.
Dolayısıyla psikoterapi korkuların köklerini tanımlamada ve kişiye bunlarla başa çıkmasını öğretme yönünden çok faydalıdır. Fobilerde davranış terapisi de çok yararlı olmaktadır. Bir yaklaşım da hastayı sistematik olarak korktuğu cisim veya olayla yüzyüze getirerek hassasiyetini azaltma yoluna gidilir. Bu korku yok olana kadar uygulanır. Örneğin yılandan korkan kişiye sürekli yılan resmi gösterilir. Daha sonra da yılanın canlısıyla karşılaştırılır. Depresyon giderici ilaçlar da bazı fobili hastalarda başarıyla uygulanmıştır.